<p data-path-to-node="0">घरात संकट होतं, पण शेतात तिची हिम्मत पिकत होती.</p>
<p id="p-rc_472ee49aa265bbfb-29" data-path-to-node="1"><span data-path-to-node="1,0"><strong data-path-to-node="1,0" data-index-in-node="0">भारती महेश निरगुडे</strong> पती अंथरुणाला खिळले, उपचारांची जबाबदारी आली आणि त्याच वेळी ६ एकर शेतीची आर्थिक चक्रेही थांबू नयेत, अशी परिस्थिती भारती महेश निरगुडे यांच्यासमोर उभी राहिली</span><span data-path-to-node="1,2">. त्यांनी शेतीची जबाबदारी सांभाळत टोमॅटोतून ५–६ लाख, दुधी भोपळ्यातून २.५–३ लाख आणि द्राक्षांतून १४–१५ लाख रुपयांचं उत्पन्न मिळवलं</span><span data-path-to-node="1,4">. उपचार, घर आणि शेती—तीन्ही जबाबदाऱ्या एकाच वेळी सांभाळण्याचा हा त्यांचा प्रवास आहे</span><span data-path-to-node="1,6">.</span></p>
<p id="p-rc_472ee49aa265bbfb-30" data-path-to-node="2"><span data-path-to-node="2,0">उंबरखेड येथील भारती यांच्यासाठी शेती म्हणजे कुटुंबाच्या आर्थिक स्थैर्याचा महत्त्वाचा आधार</span><span data-path-to-node="2,2">. सहा एकर शेतीतून त्यांनी कुटुंब उभं केलं</span><span data-path-to-node="2,4">. कर्ज न घेता घर बांधलं, स्विफ्ट कार घेतली आणि कुबोटा ट्रॅक्टर घेतला</span><span data-path-to-node="2,6">. मात्र १५ जून २०२४ रोजी पतींना ब्रेन स्ट्रोक आला आणि परिस्थिती अचानक बदलली</span><span data-path-to-node="2,8">.</span></p>
<p id="p-rc_472ee49aa265bbfb-31" data-path-to-node="3"><span data-path-to-node="3,0">दोन महिने ट्यूबमधून आहार द्यावा लागला</span><span data-path-to-node="3,2">. पक्षाघातामुळे हालचाल आणि बोलण्यावर परिणाम झाला</span><span data-path-to-node="3,4">. एका बाजूला उपचार आणि फिजियोथेरपी, दुसऱ्या बाजूला पतींची काळजी आणि तिसऱ्या बाजूला शेतीचे निर्णय—भारतींसमोर एकाच वेळी तीन जबाबदाऱ्या होत्या</span><span data-path-to-node="3,6">. त्यांनी परिस्थितीपासून पळ न काढता ती स्वतः हाताळण्याचा निर्णय घेतला</span><span data-path-to-node="3,8">. द्राक्षांमध्ये पर्पल, मामा जम्बो, अनुष्का आणि क्रिमसन अशा वाणांसोबत त्यांनी उन्हाळी टोमॅटो, कारले आणि दुधी भोपळ्याचीही लागवड केली</span><span data-path-to-node="3,10">. वेगवेगळी पिकं घेऊन उत्पन्नाचे आधार तयार केले</span><span data-path-to-node="3,12">. सह्याद्रीच्या फार्मच्या सभासद असल्यामुळे त्यांच्या तांत्रिक मार्गदर्शनाचा उपयोगही त्यांना झाला असे त्या सांगतात</span><span data-path-to-node="3,14">.</span></p>
<p id="p-rc_472ee49aa265bbfb-32" data-path-to-node="4"><span data-path-to-node="4,0">या काळात शेतीची कामं सुरू ठेवणं हा फक्त व्यवसायाचा प्रश्न नव्हता; तो घर चालवण्याचा आधार होता</span><span data-path-to-node="4,2">. टोमॅटोमधून ५–६ लाख रुपये, दुधी भोपळ्यातून २.५–३ लाख रुपये आणि द्राक्षांमधून १४–१५ लाख रुपये मिळाले</span><span data-path-to-node="4,4">. या उत्पन्नामुळे उपचारांसोबत घर आणि मुलांच्या शिक्षणाची जबाबदारीही पुढे नेता आली</span><span data-path-to-node="4,6">.</span></p>
<p id="p-rc_472ee49aa265bbfb-33" data-path-to-node="5"><span data-path-to-node="5,0">पतींच्या प्रकृतीत हळूहळू सुधारणा झाली</span><span data-path-to-node="5,2">. मुलांच्या शिक्षणातही प्रगती झाली—ऋतुजा BCS आणि व्हिडिओ एडिटिंग, नेहा IT इंजिनिअरिंग आणि ओम ऑटोमोबाईल इंजिनिअरिंग शिकत आहे</span><span data-path-to-node="5,4">. भारतींसाठी या काळात झालेला सर्वात मोठा बदल म्हणजे निर्णय घेण्याचा आत्मविश्वास</span><span data-path-to-node="5,6">. परिस्थितीने त्यांना पुढे केलं आणि त्यांनी शेतीला केवळ उत्पन्नाचं साधन न मानता कुटुंबाला उभं ठेवणारी ताकद बनवलं</span><span data-path-to-node="5,8">.</span></p>